Begraven
Begraven op begraafplaatsen werd pas in de 19e eeuw gemeengoed. Voor die tijd werden rijke mensen begraven in de kerk en kregen de minderbedeelden een plekje buiten de kerk. Vandaag de dag zijn er openbare begraafplaatsen, waar iedereen begraven mag worden, maar er zijn ook begraafplaatsen waarin men alleen mag worden begraven als men in de betreffende plaats geboren is of er als bewoner staat ingeschreven. Daarnaast zijn er particuliere begraafplaatsen (vaak aan geloof gerelateerd), waar alleen mensen uit de (geloofs)gemeenschap begraven mogen worden.

Overwegingen bij de keuze van een begraafplaats kunnen zijn de omgeving (veel bomen en groen), de mogelijkheid om een eigen plekje uit te zoeken (bij de meeste begraafplaatsen wordt een plek toegewezen) en de bereikbaarheid.

Eigen of algemeen graf
Eigen graven worden uitgegeven voor een periode van twintig of dertig jaar. Als de termijn van een graf verloopt, stelt de begraafplaats de rechthebbende van het graf hiervan op de hoogte. De rechthebbende is degene die de verantwoordelijkheid draagt voor het graf in financiële en juridische zin. Deze kan het graf telkens met een periode van tien jaar verlengen.

In een eigen graf kunnen één, twee of drie personen worden begraven. Als er geen plekje meer over is, kan als de grafrust van tien jaar (na de laatste bijzetting) is verstreken, het familiegraf worden ´samengevoegd´ of ´geschud´, zodat alleen de onderste laag nog bezet is en er weer twee plekjes zijn gecreëerd.

Het hele graf mag worden beplant of van een grafmonument woorden voorzien. Aan een te plaatsen grafmonument zijn regels verbonden, maar die betreffen vaak alleen het formaat.

Algemene graven worden tien jaar in stand gehouden, Daarna kunnen ze worden geruimd en hergebruikt. Zolang er echter voldoende ruimte is op de begraafplaats zullen de algemene graven doorgaans langer bestaan. De gemeente bepaalt wie in het graf worden begraven.

De rechthebbende heeft ofwel de helft (algemeen graf voor twee personen) ofwel een derde (algemeen graf voor drie personen) van de oppervlakte van het graf ter beschikking voor de beplanting. Een grafmonument mag alleen op de toegewezen oppervlakte worden geplaatst.

De kosten (van aankoop en onderhoud) van een eigen graf zijn aanzienlijk hoger dan de kosten voor een algemeen graf. De begraafrechten voor een eigen graf zijn gelijk aan die van een algemeen graf.

Elke begraafplaats heeft zo zijn eigen regels en gewoonten. Wilt u meer weten over een bepaalde begraafplaats dan kunt u contact met ons opnemen.